Nie śnisz.
Nie pamiętasz.
Intruzje.

Nightmares in Frame nie opowiada historii,
przerywa je.

Nie kompletne sceny.
Nie linearne narracje.
Fragmenty, które wyłaniają się na powierzchnię.

Twarze, obecności, zniekształcone tożsamości:
to, co powinno pozostać ukryte, tutaj wypływa na wierzch.

To nie kino.
To nie ilustracja.
To inwazja.

Powierzchnia nie powstrzymuje.
Pęka.

Materia przełamuje granicę ramy,
wyciąga na zewnątrz to, co przynależy gdzie indziej.
Każde dzieło jest naruszonym progiem:
nie patrzysz do środka,
coś wychodzi na zewnątrz.

Objawienie.
Interferencja.

Każde dzieło z Nightmares in Frame jest:

zaprojektowane jako autonomiczny fragment
stworzone i ręcznie malowane w pracowni The Frame Beyond
pomyślane tak, by wywoływać napięcie, niepokój i poczucie obecności

Nie reprezentuje horroru.
Pozwala mu przeniknąć.

To nie obraz.
To coś, co przechodzi przez niego.